Waarom lid geworden van de PvdA?
Ik ben geboren op 22 september 1973 in het Zuid-Hollandse Hardinxveld-Giessendam. Ik raakte op mijn 16e betrokken bij de politiek uit zorg om onder meer ouderen, zieken en gehandicapten die onder het bestaansminimum dreigden te raken. Dat was de periode van de WAO crisis van het Kabinet Kok. Ik voelde me nauw verbonden met de idealen van de sociaal-democratie, maar was het oneens met een aantal besluiten die de regering Kok naam. Ik maakte me zorgen om de betaalbaarheid van zorg en zekerheid voor ouderen. Dat was voor mij het moment om niet weg te kijken of weg te lopen, maar om op de PvdA af te stappen. Ik wilde meedenken over hoe het anders kan. In die periode konden jongeren nog geen lid worden van de PvdA, dat liep eerst via de Jonge Socialisten en later via de Afdeling Hardinxveld-Giessendam.
Vechten voor een eerlijke kans op goed onderwijs
Toen ik op mijn 18e wilde gaan studeren liep ik er tegenaan dat mijn ouders in eerste instantie liever wilden dat ik zou gaan werken. Studeren was niet gewoon in onze familie. Ik kom uit een schippersfamilie. Door het systeem van studiefinanciering, een baan ernaast en stug doorzetten heb ik het voor elkaar gekregen. De studiefinanciering was een houvast om tegen mijn omgeving te zeggen dat ik toch mijn kansen wilden pakken op onderwijs en een andere toekomst. Voor mij staat als een paal boven water dat mensen een eerlijke kans moeten krijgen, ongeacht het gezin waar je in geboren wordt. Die kansen moet je dan wel zelf pakken, maar je moet ze eerst krijgen.
Zorgen voor een sterke publieke sector
Tijdens mijn studie Bestuurskunde aan de Erasmus Universiteit Rotterdam is mijn interesse voor de kwaliteit van publieke voorzieningen ontstaan. De gezondheidszorg kwam al heel snel naar voren. De zorg is typisch een voorziening waarvan iedereen vindt dat het goed geregeld moet zijn, maar waar je pas echt aan denkt als het dichtbij komt. Als je zelf naar het ziekenhuis moet of als je ouders in een verpleeghuis terechtkomen. Dan moet het gewoon goed geregeld zijn! Mijn promotieonderzoek verrichte ik naar de marktwerking in de gezondheidszorg aan de universiteit van Tilburg en Rotterdam. Bij de Raad voor de Volksgezondheid en Zorg werkte ik aan voorstellen voor een beter organisatie en zorgbestuur.
Bestrijden van sociaal-economische gezondheidsverschillen
Een van de grootste vraagstukken vind ik wel dat de sociaal-economische gezondheidsverschillen in Nederland hand over hand toenemen. Het maakt steeds meer uit waar je in dit land geboren wordt voor hoe lang je leeft en hoe gezond je leeft. Dat is mij een doorn in het oog! Iedereen heeft recht op goede zorg en kwaliteit van leven. Inkomen en afkomst zouden niet uit moeten maken voor je kansen op een gezond leven.
Met beide benen in de samenleving
Sinds 2003 zet ik me als lid van de Eerste Kamer voor de PvdA in als woordvoerder op de terreinen van zorg, onderwijs, milieu en binnenlandse zaken. De laatste jaren heb ik me als lid van het fractiebestuur ingezet voor de afstemming met de 2e Kamerfractie en de partij. In de gemeenteraad van Hardinxveld-Giessendam ben ik actief vanaf 2002 en sinds 2006 lijsttrekker en fractievoorzitter. Mijn ervaring als lokale formateur van het college van BenW maakte me duidelijk dat het vanuit zo’n rol mogelijk is om oplossingen te bereiken voor problemen van alledag. Daarvoor is het soms nodig om over je eigen schaduw heen te stappen en de samenwerking met andersdenkenden te zoeken.
Dit ben ik in kernwoorden: doorzetten, empathisch en zorgzaam, eerlijk en oprecht, bindend.
